கிரிக்கெட்: வேகப் பந்துவீச்சில் ஏன் பாகிஸ்தான் இந்தியாவை விஞ்சுகிறது?

0 40

தினேஷ் அகிரா

இந்திய கிரிக்கெட் அணியை நோக்கித் தொடர்ச்சியாக இன்றுவரை எழுப்பப்படும் விடை தெரியாத ஒரு கேள்வி, ‘ஏன் இந்தியாவால் தொடர்ச்சியாக சிறந்த வேகப்பந்து வீச்சாளர்களை உருவாக்க முடிவதில்லை’ என்பதுதான். 1947 பிரிவினைக்கு முன் ஒரே தேசமாக இந்தியாவுடன் இருந்த பாகிஸ்தான் அணி, தனது தொடக்க காலத்திலிருந்தே வேகப் பந்துவீச்சுப் பாரம்பரியத்தை வளர்த்தெடுத்து, தொடர்ந்து தக்கவைத்தும் வந்துள்ளது. ஆனால், இந்தியா தனது ஆரம்ப நாள்களிலிருந்தே சுழல் பந்துவீச்சுக்கே பெரிதும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து வந்துள்ளது. நடுவில் சிலகாலம் கபில்தேவ், மனோஜ் பிரபாகர்போன்ற ‘ஸ்விங்’ பந்துவீச்சாளர்கள் இந்திய கிரிக்கெட்டைக் கொஞ்சம் வேறுதிசையில் நகர்த்த முயன்றாலும், ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது சுழற்பந்து வீச்சாளர்களின் ஆதிக்கமே இந்திய கிரிக்கெட்டில் மேலோங்கியுள்ளது. மிலேனியத்துக்குப் பின்னரான இந்திய அணிகளில் வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் குழு இந்திய கிரிக்கெட் வரலாற்றில் இதுவரைக்கும் இல்லாதவகையில் வலுவாக அமைந்துவந்தாலும், பாகிஸ்தானைப்போன்று இந்தியாவை வேகப் பந்துவீச்சைக் கொண்டாடுகிற நாடு என்று கூறிவிடமுடியாது.

நேற்றுவரை, ஒரே தேசத்தவராக, சகோதரர்களாக ஒன்றாக கிரிக்கெட் விளையாடிய பாகிஸ்தானியர்கள், பிரிவினைக்குப் பின் தங்கள் முந்தைய தேசத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட புதிய பாணியில் அணியை எப்படிக் கட்டினார்கள் என்பது விசித்திரம்தான். வட இந்தியாவுக்கும் இன்றைய பாகிஸ்தானுக்கும் பூகோள ரீதியாகவும் சரி, உணவுப் பழக்கவழக்கத்திலும் சரி பெரிய அளவில் வித்தியாசம் எல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. இந்திய அணி பாரம்பரியமாகவே தனது துடுப்பாட்டத்துக்குப் பெயர்பெற்றது. உலக கிரிக்கெட்டின் இதுவரையிலான சிறந்த பத்து துடுப்பாட்டக்காரர்களைத் தேர்வுசெய்தால், அதில் பலர் இந்தியர்களாகவே இருப்பர். இந்தியாவில் தெருவில் கிரிக்கெட் ஆடும் சிறுவர்கள்கூட, பந்து வீசுவதைக் காட்டிலும் துடுப்பைப் பிடிக்கத்தான் ஆசைப்படுகின்றனர். கிரிக்கெட்டில் துடுப்பாட்டம் அதிக உடலுழைப்பைக் கோராத ஒரு துறை எனலாம்.

ஆனால், பாகிஸ்தானைப் பொறுத்தவரை, ஆரம்ப நாள்களிலிருந்தே வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள்தான் ரசிகர்களின் போற்றுதலுக்குரிய நாயகர்களாக இருந்துவருகின்றனர். இம்ரான் கான் தொடங்கி, வாசிம் அக்ரம், வக்கார் யூனுஸ் முதல் முகமது அமீர் வரை இந்தப் பாரம்பரியம் தொடர்கிறது. ஒருமுறை ஷோயிப் அக்தர் அணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டதற்கு எதிர்வினையாக பாகிஸ்தானில் அவரது ரசிகர்களால் பெரும் கலவரமே கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்டது. இந்தியாவில் ஷகீர் கானாலோ ஸ்ரீநாத்தாலோ இதுபோன்ற சம்பவத்தைக் கனவில்கூட நினைத்துப் பார்த்திருக்க முடியாது.

இந்தியா – பாகிஸ்தான் ஓர் ஒப்பீடு
இந்தியாவால் ஏன் பாகிஸ்தானைப்போல வேகப் பந்துவீச்சாளர்களை உருவாக்க முடியவில்லை? இந்தக் கேள்விக்குச் சரியான பதிலை கண்டுபிடிப்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்று. ஏனெனில், பலவிதமான, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத காரணிகள் இதில் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. முதலில், இந்தியாபோன்ற மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாட்டில் தேசிய அணித் தேர்வு என்பது மிகவும் ஒரு கடினமான வேலை. அணித் தேர்வின்போது சாதி, மதம், பிராந்தியம்போன்ற பல்வேறு கூறுகளைத் தேர்வாளர் தனக்குத் தெரிந்தோ தெரியாமலோ கருத்தில் கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது.
ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்தவர் இந்திய கிரிக்கெட் வாரியத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருக்கும்போது, அவர் தன் ஆதரவாளர்களை அதிக அளவில் தேசிய அணியில் இடம்பெறவைக்க முயற்சிப்பார். இந்திய கிரிக்கெட்டில் தொடர்ந்து கோலோச்சிவரும் மும்பை ‘லாபி’ எல்லாம் அனைவரும் அறிந்ததே. மிகப்பெரும் பரப்புள்ள இந்தியாபோன்ற ஒரு நாட்டில் பெயர் தெரியாத சிற்றூரில் இருக்கும் திறமை படைத்த ஒரு வேக வீச்சாளர் இதுபோன்ற நுண் அரசியல்களால் அடிபட்டுப்போக வாய்ப்புள்ளது.

பாகிஸ்தானைப் பொறுத்தவரை இதுபோன்ற மத, சாதி, பிராந்தியப் பிரச்னைகள் எல்லாம் அணித்தேர்வில் இருப்பதற்கு வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. ஏனெனில், ஆரம்பத்திலிருந்தே அந்த நாடு பெரும்பான்மை மதத்தின் பெயரால் ஆளப்படும் இராணுவ சர்வாதிகார அல்லது பெயரளவிலான ஜனநாயக நாடாகவே இருந்துவருகிறது. பாகிஸ்தான் கப்டனாக இம்ரான் கான் இருந்த சமயத்தில், அவர் அடிக்கடி பாகிஸ்தான் உள்ளூர் போட்டிகளைக் காணச் சென்றிருக்கிறார். அந்தப் போட்டிகளில் தன்னைக் கவர்ந்த ஆட்டக்காரர்களையெல்லாம், அவர்கள் போதிய முதல்தர கிரிக்கெட் அனுபவம் இல்லாவிட்டாலும்கூட, திறமையின் அடிப்படையில் தேசிய அணியில் இடம்பெறச்செய்து ஆடவைத்திருக்கிறார். இந்திய கிரிக்கெட் வாரியம், தேர்வுக் குழு, அணி நிர்வாகம் எல்லாம் பாகிஸ்தானில் இம்ரான் போன்ற தனிமனித ஆளுமையின்முன் நிற்கமுடியாது. பாகிஸ்தான்போன்ற சிறிய தேசத்தில், இளம் வேக வீச்சாளர்கள் எவ்வித பிரச்னையும் இன்றி அணித் தலைவரின் ஆதரவில் அணிக்குள் வரமுடிகிறது. அதுவும், அணித்தலைவரே மிகச்சிறந்த வேக வீச்சாளராக, ரசிகர்களின் போற்றுதலுக்குரியவராக இருக்கும்போது அதைக் குறித்து எவரும் கேள்வி கேட்பதில்லை.

ஆனால் இந்தியாவில் மகேந்திர சிங் தோனியோ, சவுரவ் கங்குலியோ, விராட் கோலியோ உள்ளூர்ப் போட்டியில் இளம் வீரரைக் கண்டெடுத்து, உடனே அவரைத் தேசிய அணிக்கு கொண்டுவருவது என்பது முடியாத காரியம்.

நட்சத்திர அந்தஸ்து
மற்றொரு முக்கிய காரணி, நட்சத்திர அந்தஸ்து. இதுவரையிலான பாகிஸ்தானின் நட்சத்திர வீரர்கள் பட்டியலை எடுத்துப் பார்த்தால், அவர்கள் பெரும்பாலும் வேக வீச்சாளர்களாகவே இருக்கிறார்கள். வாசிம், இம்ரான், வக்கார்போன்ற தலைசிறந்த வேகப்பந்து வீச்சாளர்களை அந்த அணி கப்டனாகக் கொண்டிருகிறது. ஆனால், இந்தியாவில் துடுப்பாட்டக்காரர்கள்தான் பெரும்பாலும் அணித் தலைவர்களாகவும் நட்சத்திர வீரர்களாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள். பொதுவாக, ஒரு நாட்டின் ரசிகர்கள் தங்கள் நாட்டின் நட்சத்திர வீரர்கள் மற்றும் கப்டனைத்தான் தங்கள் ‘ரோல் மொடலாக’ வரித்துக்கொள்வார்கள். அதிலும், இராணுவ சர்வாதிகாரம் அதிக அளவில் நிலவிய தேசமான பாகிஸ்தானில் ‘கப்டன்’ என்ற வார்த்தைக்கு உள்ள அர்த்தம் இந்தியாவிலுள்ளதற்கு முற்றிலும் வேறானது. இந்தியா துடுப்பாட்டக்காரர்களைக் கொண்டாடும் நாடு. தவிர, கப்டன் என்றால் தலைவன் என்னும் பிம்பம் எதுவும் இல்லை.

உணவுப் பழக்கம்

இன்னொரு முக்கியமான காரணி உணவுப் பழக்கவழக்கம். பாகிஸ்தானில் உள்ள அனைவருமே சிறு பராயம்தொட்டே அசைவத்தைத் தங்கள் உணவில் சேர்த்துவருவதால், இயல்பாகவே அவர்கள் உடல்பலம் மிக்கவர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்தியாவில், இன்றும் பலர் ‘சைவப் பட்சிகளா’கத்தான் இருக்கிறார்கள். பொதுவாகவே பெரும்பாலான இந்தியர்கள் கோழி, ஆடு, மீன் போன்றவற்றை மட்டுமே அசைவம் என்று நினைப்பதால் வந்த வினையென்றும் இதைச் சொல்லலாம்.
இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த வேக வீச்சாளர்களில் ஒருவரான ஜவகல் ஸ்ரீநாத் பற்றிய தனது கட்டுரையில் ராமச்சந்திர குஹா சுவாரஷ்யமான ஒரு கருத்தை பதிவுசெய்துள்ளார். இளம் வயதில் இந்திய அணிக்குத் தேர்வானபோது உடல் மிகவும் மெலிந்திருந்த ஸ்ரீநாத்தைக் கோழி ‘சூப்’ பருகச்சொல்லி அணி நிர்வாகம் வற்புறுத்தியதாம். அணியுடன் இருக்கையில் வேண்டாவெறுப்பாக அதை உட்கொள்ளும் ஸ்ரீநாத், தன்னுடைய சொந்த ஊரான மைசூர் போகும்போதெல்லாம் அந்த ஊர் ஸ்பெஷலான வடையை ஒரு கட்டு கட்டிவிடுவாராம். கிரிக்கெட்டில் பெரும் உடலுழைப்பைக் கோரக்கூடிய துறையான வேகப்பந்து வீச்சில் ஜொலிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் இந்தியாவில் இஸ்லாமியர்களாகவும், வட இந்திய பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களாகவும் தொடர்ந்து இருந்து வருவது என்பது, தற்செயலான ஒன்றல்ல.

மண் தன்மை
மற்றொரு காரணி மண் தன்மை. இந்தியாவிலும் பாகிஸ்தானிலும் ஒரே பொதுவான சீதோஷ்ண நிலை நிலவினாலும், மண் அமைப்பைப் பொறுத்தவரையில் சிறிய அளவில் வேறுபாடு உண்டு. ‘டெஸ்ட்’ போட்டிகளின்போது இந்தியாவில் முதல் இரண்டு நாட்களிலேயே ஆடுதளத்தில் மண் பிளந்து, சுழலுக்குச் சாதகமான வெடிப்புகளை உண்டாக்குகிறது. தரமான ‘ஆப் ஸ்பின்னர்’கள் தொடர்ந்து இந்தியாவில் உருவாவதற்கு இதுவும்கூட ஒரு காரணம் என்று கூறலாம். ஆனால், பாகிஸ்தானில் மூன்று நான்கு நாள்கள்வரை ஆடுத்தளத்தில் வெடிப்புகள் உண்டாகாமல், ‘பிளாட்டாகவே’ இருக்கிறது. சூழலுக்குச் சாதகமான வெடிப்புள்ள ஆடுகளத்தைவிட, கடினமான தன்மையைத் தக்க வைக்கும் ‘பிளாட்டான’ ‘பிட்சு’கள் வேகப் பந்துவீச்சாளர்களுக்கு மிகவும் உகந்தவை.
இத்தகைய காரணங்களால், வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் பாகிஸ்தானின் அதிகமாகவும் இந்தியாவில் குறைவாகவும் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லலாம்.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nazhikai International Tamil Newsmagazine
ISSN 1357-6933
Tel: 00 44 208 422 5699
Fax: 00 44 208 728 2334
Email: pannews@hotmail.co.uk
Editorial: editor@nazhikai.com / letters@nazhikai.com
Annual Subscription (12 issues):
UK £22.00
Europe £30.00
Canada $30.00
India Rs200.00
All Other Countries £35.00
Payable to Pannews Limited
Canada:
880 Ellesmere Road,
Suite 204, Toronto,
ON. M1P 2W6
Tel: 416 613 2770
Editor: S Mahalingasivam
Published by: Pannews Limited 123 Twyford Road Harrow Middx HA2 0SJ