பிரிட்டனின் ஐரோப்பிய ஒன்றிய வெளியேற்றமும் அரசியல் சிக்கல்களும்

0 29

வி. சிவலிங்கம்

பிரித்தானிய அரசியல் மிகவும் நெருக்கடிக்குள் சென்றுள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுதல் என்பது, நாட்டை பிளவுபடுத்தி வருகிறது. ‘பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் அன்னை’ என வர்ணிக்கப்படும் வெஸ்ற்மின்ஸ்ரர் பாராளுமன்றம், நவீன அரசியலில் மிக முக்கியமான அத்தியாயத்தினைக் கடந்து செல்கிறது. முதலாளித்துவம் என்பது, பாரிய சந்தையைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் உட்பொறிமுறையைக் கொண்டது. அவ்வாறெனில், 500 மில்லியன் மக்கள் தொகையைக் கொண்ட ஐரோப்பிய சந்தையிலிருந்து விலகிச் செல்ல பிரித்தானியா விரும்புகிறது. வெஸ்ற்மின்ஸ்ரர் பாராளுமன்றம் படிப்படியாக தனது இறைமையை இழந்து வருகிறது எனவும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் குடியேற்ற நாடாக மாறிவருகிறது எனவும் முன்வைக்கும் காரணங்கள் வலுவானதாக உள்ளனவா? ஐரோப்பிய ஒன்றிய உறுப்பு நாடுகள், இதர நாடுகளுடன் தனித்தனியான ஒப்பந்தங்களை மேற்கொள்வதைத் தடுத்து, தமது நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாக இருப்பதாகவும் பிரித்தானியா கூறும் காரணங்கள் ஏற்கக் கூடியனவாக உள்ளனவா? அரசியல்துறையைப் பாடமாகக்கொள்ளும் மாணவர்கள், ஆய்வாளர்கள், அரசியல் வல்லுநர்கள் இம் மாற்றங்கள் குறித்து வியப்போடு நோக்குகின்றனர்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுதல் என்பது கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள் பெரும் விவாதப் பொருளாகத் தொடர்ந்து காணப்பட்டது. இதன் வரலாற்றினைச் சுருக்கமாக பார்ப்பது அவசியமாகிறது.

இரண்டாவது உலக மகா யுத்தத்தின் பின்னர் ஐரோப்பிய பொருளாதாரம் மிக மோசமான நிலையிலிருந்தது. கூட்டாகச் செயல்படாவிடில் பொருளாதார முன்னேற்றம் என்பது சாத்தியமில்லை என்ற நிலை காணப்பட்டது. அதுமட்டுமல்லாமல், இவ்வாறான போர் எதிர் காலத்தில் எழாமல் இருப்பதையும் உறுதிசெய்யவேண்டியிருந்தது. இலங்கையின் போர்க் குற்றம் தொடர்பான ஜெனீவா தீர்மானங்களில் மீண்டும் அவ்வாறான நிலமைகள் தோற்றாதிருப்பதற்கான ஏற்பாடுகளையும் இலங்கை மேற்கொள்ளவேண்டுமென்பது அத் தீர்மானங்களில் ஓர் அம்சமாக அமைந்திருந்ததை அவதானிக்கலாம். இதன் பின்னணி, ஐரோப்பிய அநுபவங்களே.

இதன் விளைவாக, 1957ஆம் ஆண்டு பிரான்ஸ், மேற்கு ஜேர்மனி, பெல்ஜியம், இத்தாலி, லக்ஸ்ஸம்பேர்க், நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகள் ஒன்றிணைந்து ‘ரோம் ஒப்பந்தம்’ என்ற பெயரில் ‘ஐரோப்பிய பொருளாதார சமூகம்’ என இணைந்தனர். இந்த ஐரோப்பிய பொருளாதார சமூகத்தில் இணைவதற்கு பிரித்தானியா 1963இல் விண்ணப்பித்தது. ஆனால், அன்றைய பிரெஞ்சு ஜனாதிபதி சார்ல்ஸ் டிஹோல் ‘வீட்டோ’ செய்தமையால் அது சாத்தியப்படவில்லை. பின்னர், அதாவது சார்ல்ஸ் டிஹோலின் மரணத்தின் பின்னர், 1973இல் பிரித்தானியா இணைந்தது. ஆனாலும், கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள் பெரும் விவாதங்கள் நிகழ்ந்தன. அப்போதைய பிரதமர் எட்வேர்ட் ஹீத், ஐரோப்பாவுடன் இணைவதில் ஆர்வம் செலுத்திய வேளையில், அக் கட்சியின் பலமான ஒருவராகத் திகழ்ந்த திருமதி மார்க்ரட் தச்சர் மிகவும் கடுமையாக அதனை எதிர்த்தார். இதன் காரணமாக, 1975இல் தேசிய அளவிலான வாக்கெடுப்பு பிரதமர் எட்வேர்ட் ஹீத் தலைமையில், ஐரோப்பிய சமூகத்தில் தொடர்ந்து இருப்பதா? என்ற கேள்விக்கான பதிலாக நடாத்தப்பட்டது. இவ் வாக்கெடுப்பில், 67 சதவீதமான மக்கள் தொடர்ந்து இருப்பதை ஆதரித்தனர். ஆனாலும், எதிர்க்கட்சியான தொழிற் கட்சிக்குள் பலமான பிளவுகள் காணப்பட்டது. ஐரோப்பாவுடன் தொடர்ந்து இணைந்திருக்கவேண்டுமென ஆதரித்த பிரிவினர் தொழிற்கட்சியிலிருந்து வெளியேறி, ‘சமூக ஜனநாயகக் கட்சி’ என்ற பெயரில் புதிய கட்சியை ஆரம்பித்தனர். கன்சவேட்டிவ் கட்சி, தொழிற்கட்சி என்பவற்றுக்குள் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து இருப்பது குறித்துப் பிளவுகள் தொடர்ந்து காணப்படுவதை வாசகர்கள் அவதானிக்க வேண்டும்.

1984ஆம் ஆண்டு ஐரோப்பிய ஒன்றியம் தொடர்பாக பெரும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது. அப்போது, மார்க்கரட் தச்சர் பிரதமராகவிருந்தார். அவர், ஐரோப்பிய சமூகத்தின் வரவு செலவுத் திட்டத்துக்கு வழங்கவேண்டிய பிரித்தானிய கொடுப்பனவுகள் மிக அதிகம் எனவும், அதனைக் குறைக்கும்படியும் வாதாடினார். பிரித்தானியாவுக்கும், ஐரோப்பிய சமூகத்துக்குமிடையே மிகவும் வெளிப்படையான விவாதங்கள் எழுந்தன. 1993இல் ஏற்பட்ட ‘மாஸ்ரிச் ஒப்பந்தத்தில்’, ‘ஐரோப்பிய பொருளாதார சமூகம்’ என்பது, ‘ஐரோப்பிய ஒன்றியம்’ என அழைக்கப்பட்டது. இவ்வொப்பந்தத்தின் பிரகாரம் ஐரோப்பிய தேசங்கள் அரசியல், பொருளாதார அடிப்படையிலும், குறிப்பாக வெளிநாட்டுக் கொள்கை, பொது பிரஜா உரிமை, பொது நாணயம் (பிரித்தானியா தவிர்ந்த) ஆகியவற்றில் பொது உடன்பாடு எட்டப்பட்டது.

நவீனகால பிரித்தானிய அரசியலில் பிரதமராக செயல்பட்டவர்களில் மார்க்கிரட் தச்சர் குறிப்பிடத்தக்க நபராக கணிக்கப்படுகிறார். இருந்தபோதிலும் அதாவது, மூன்று தடவைகள் தொடர்ச்சியாக தேர்தலில் அவர் வெற்றிபெற்றபோதிலும், பதவியிலிருந்து அவர் மிக மோசமான முறையில் அகற்றப்பட்டார். நான்காவது முறையும் அவர் தேர்தலில் வெற்றிபெறுவார் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிலையில், தோல்வியைத் தழுவும் ஒருவரை – ஜோன் மேஜரை, அவருக்குப் பதிலாக நியமித்து, தற்கொலை அரசியலை நோக்கி அக் கட்சி சென்றது.

உலக அரசியலில் மிக முதுமையான அரசியல் கட்சியாக விளங்கும் கன்சவேட்டிவ் கட்சி, உலக அரசியல் பொருளாதாரத்தில் காத்திரமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தத் தூண்டுதலாக இருந்துள்ளது. மாக்ரட் தச்சரின் அரசியல், பொருளாதார கோட்பாடுகள், பிரித்தானிய மக்களில் ஒரு பிரிவினரை நிரந்தர ஆதரவாளர்களாக மாற்ற உதவியது. உதாரணமாக, குற்றச்செயல்கள், குடிவரவு பிரச்னையில் மிகவும் கடுமையாகவும், நலன்புரிக் கொடுப்பனவுகள், சுகாதாரத்துக்கான செலவினங்களைக் கட்டுப்படுத்தல், இராணுவத்தைப் பலப்படுத்தல், தனியார் துறைக்கு ஊக்குவிப்பு வழங்குதல், புதிய வர்த்தகம் அல்லது கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஊக்கம் வழங்குதல், தொழிற்சங்க செயற்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தல், பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தல், அரச செலவினங்களைக் கட்டுப்படுத்தல், வரி விதிப்பில் சலுகைகள் என பல திட்டங்கள் செயற்படுத்தப்பட்டதால், இவற்றின்மூலம் பயன்பெற்றோர் நிரந்தர ஆதரவாளர்களாக மாற்றமடைந்தனர். இதன் விளைவாகவே அக் கட்சி தொடர்ந்தும் வெற்றிபெற முடிந்தது.

ஆனாலும், மறுபுறத்தில் அரச செலவினங்கள் குறைக்கப்பட்டதாலும், பொருளாதார ரீதியில் நலிவடைந்த மக்களுக்கான நலன்புரி கொடுப்பனவுகள் குறைக்கப்பட்டதாலும் பொருளாதார ரீதியாக நலிவடைந்த மக்கள் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டனர். போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரித்தன. பாடசாலைகளில் நிலமைகள் மோசமாகின. வருமானத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்படாமையால் வருமானப் பற்றாக் குறையால் வறுமை அதிகரித்தது. ஏழை, பணக்காரர் ஏற்றத்தாழ்வு மிகவும் வெளிப்படையாக தெரிந்தது. உலகின் நான்காவது பணக்கார நாடு எனப் புகழப்படும் நாட்டில் உள்நாட்டு நெருக்கடிகள், பொலீசாருடன் மக்கள் மோதும் காட்சிகள் போன்றன உலக செய்தி ஊடகங்களில் வெளியாகின. இதனால், ஆளும் கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள் பிளவுகள் அதிகரித்தன. இதன் விளைவாக மார்க்ரட் தச்சர்மீது கட்சி நம்பிக்கை இழந்து, அவரின் பதவியைப் பறித்தது.

1997இல் தொழிற்கட்சி பதவிக்கு வந்தபின்னர் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான இணக்கம் அதிகரித்தது. இவை, எதிர்க்ட்சியான கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள் பெரும் பிரச்னைகளைத் தோற்றுவித்தது. உதாரணமாக, பிரித்தானிய கால்நடைகளில் ஏற்பட்ட சில நோய்களால் ஐரோப்பிய நாடுகள் பல, பிரித்தானிய இறைச்சியைத் தடைசெய்தன. இறைச்சி ஏற்றுமதியாளர் பலர் அக் கட்சியின் ஆதரவாளர்கள். இவர்களின் வருமானம் பாதிக்கப்பட்டது. அதேபோலவே, பிரித்தானிய சொக்லட் ஐரோப்பிய சந்தையில் விற்கமுடியாமல் இருந்தது. பின்னர், ஐரோப்பிய நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்தே நீதியைப் பெறமுடிந்தது. இவ்வாறு, பிரித்தானிய உற்பத்திகளுக்குப் பல தடைகள் ஏற்பட்டன.

இந்த பின்னணியில், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துக்கென அரசியல் யாப்பு வரைவது குறித்து பல விவாதங்கள் நிகழ்ந்தன. ஆனாலும், அது சாத்தியப்படாததால் ‘லிஸ்பன் ஒப்பந்தம்’ என்ற பெயரில் சில ஏற்பாடுகள் 2007ஆம் ஆண்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. இவ்வொப்பந்தம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துக்கு அதிக அதிகாரங்களை வழங்கியது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அதிக அதிகாரங்களைப் பெறுவது வெஸ்ற்மின்ஸ்ரர் பாராளுமன்றத்தின் இறைமையைப் பறிப்பதாக கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள் பெரும் விவாதங்கள் எழுந்தன. அதாவது, பிரித்தானியா சட்டங்களை இயற்றும் நிலையிலிருந்து, சட்டங்களை ஏற்கும் குடியேற்ற நாடாக மாறி வருவதாக கருத்துக்கள் எழ ஆரம்பித்தன. ஆனாலும், அக் கட்சியால் பதவிக்கு வர முடியவில்லை.

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னர் டேவிட் கமரோன் 2011இல் பிரதமராக வந்ததன் பின்னர், ஐரோப்பா எதிர் நோக்கும் சவால்கள் குறித்துத் தனது எண்ணத்தை வெளியிட்டார். அதில், அவர் முதன் முறையாக ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து அங்கத்தவராக இருப்பதற்கு முடியாது எனவும், அங்கத்துவத்தை மீள் பரிசோதனை செய்யப்போவதாகவும் தேர்தலில் கொடுத்த வாக்குறுதிக்கு அமைய, மக்கள் வாக்கெடுப்பை நடாத்தத் தயாரானார். இவ்வேளையில், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறவேண்டுமென ஏற்கெனவே கூறிவந்த ஐக்கிய இராச்சிய சுதந்திரக் கட்சி மக்கள் மத்தியில் கணிசமான ஆதரவைப் பெற்றிருந்தது.

டேவிட் கமரோன் பதவியிலிருந்த வேளையில் சிரியாவில் பிரச்னைகள் உக்கிரமடைந்தன. ஆயிரக் கணக்கான அகதிகள் ஐரோப்பிய நாடுகளை நோக்கி வந்தனர். இவர்களின் வருகை வலதுசாரி மற்றும் இனவாத சக்திகளுக்கு பெரும் வாய்ப்பை வழங்கியது. அகதிகளுக்கு எதிரான தாக்குதல்கள், தமது வேலைவாய்ப்புகளுக்கு ஏற்பட்டுள்ள ஆபத்துகள், வருமான பற்றாக்குறை, பாடசாலைகள், வைத்தியசாலைகளில் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடிகள் என்பன அரசியலாக மாற்றமடைந்தன. ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள், அகதிகளின் வருகையைத் தடுக்கும் முடிவுகளை எடுத்தன. சில நாடுகள் சிறு தொகை அகதிகளை மட்டுமே பொறுப்பேற்றன. ஜேர்மனி அதிகளவு அகதிகளை அநுமதித்தது. அகதிகளின் வருகை ஐரோப்பிய அரசியலில் வலதுசாரிகளின் அணியைப் பலப்படுத்த உதவியது.

இதன் பின்னணியில், 2015இல் மீளவும் டேவிட் கமரோன் பதவிக்கு வந்ததும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான உறவுகளை மீளுருவாக்கம் செய்யவேண்டுமெனவும் குறிப்பாக, அகதிகள் மற்றும் ஐரோப்பிய பிரஜைகளுக்கான கொடுப்பனவுகள், நிதிப் பாதுகாப்பு என்பன குறித்தும் மீளப் பேசவேண்டுமெனக் கருதி, அவை குறித்துப் பிரித்தானிய மக்களின் கருத்துக்களை அறியும் பொருட்டு ‘ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து இருப்பதா; இல்லையா?’ என்ற கேள்விக்குப் பதிலை அறிவதற்காக, 2016ஆம் ஆண்டு யூன் மாதம் 23ஆம் தேதி வாக்கெடுப்பை நடாத்தினார். இவ் வாக்கெடுப்பில், 71.8 சதவீத மக்கள் பங்கெடுத்தனர். அவர்களுள், 52 சதவீதமானவர்கள் வெளியேறவும், 48 சதவீதமானோர் தொடர்ந்து இணைந்திருக்கவும் வாக்களித்தனர். இவ் வாக்கெடுப்பின்போது, பிரதமர் டேவிட் கமரோன் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைந்திருப்பதையே ஆதரித்தார். ஆனால், மக்கள் அவரது விருப்பத்துக்கு மாறாக வாக்களித்தமையால், அவர் பதவியிலிருந்து ராஜினாமாச் செய்ததோடு, அரசியலிலிருந்தும் ஒதுங்கினார். ஐரோப்பிய ஒன்றிய விவகாரத்தில் இரண்டாது பிரதமரின் பதவியும் பறிபோனது.

இவ்வரசியல் பின்புலத்திலிருந்தே சமீபகால அரசியல் போக்கை நாம் அவதானிக்க முடியும். பிரதமர் டேவிட் கமரோன் தனது பதவியை ராஜினாமாச் செய்ததைத் தொடர்ந்து, அப் பதவிக்கு தற்போதைய பிரதமர் திரேசா மே அம்மையார் கன்சசேட்டிவ் கட்சியால் பிரதமராக நியமிக்கப்பட்டார். இவரும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து இருப்பதை ஆதரிக்கும் ஒருவராக இருந்தபோதிலும், மக்கள் விலகுவதற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தமையால் அதனை நிறைவேற்றுவதாகக் கூறியே பதவியைக் கைப்பற்றினார். ஆனால், அவர் எண்ணியதுபோல் நிறைவேற்ற முடிந்ததா?

பிரதமர் திரேசா மே, கன்சர்வெட்டிவ் கட்சியின் சார்பில் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் பேசி முடிவுக்கு வரவே விரும்பிச் செயல்பட்டார். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சார்பில் பேசவல்ல ஐரோப்பிய ஆணைக் குழுவுக்கும், பிரதமர் திரேசா மேக்குமிடையே பல சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றன. இந்த விபரங்கள் எதுவும் பாராளுமன்றத்துக்குத் தெரியப்படுத்தவில்லை. பாராளுமன்றத்தின் இறைமை, அதிகாரம் மீறப்படுவதாக விவாதங்கள் எழுந்தன. இந் நிலையில், நாட்டின் பிரஜை ஒருவர் தனது சொந்தச் செலவில் பிரதமர் நாட்டின் இறைமையை மீறுவதாக வழக்குத் தொடர்ந்தார். இதன் விளைவாக, பாராளுமன்றத்துக்கு இவை தெரியப்படுத்தப்படவேண்டும் என நீதிமன்றம் கட்டளையிட்டது. கன்சவேட்டிவ் கட்சிக்குள்ளிருந்த, ஐரோப்பாவுடன் தொடர்ந்து இணைந்திருக்கவேண்டுமென விரும்பும் பாராளுமன்ற அணியினரும், தொழிற்கட்சிக்குள் அதே கருத்தைக் கொண்டிருந்த அணியினரும் இணைந்து, வெளியேறும் கருத்தைக் கொண்டிருந்தவர்களைத் தோற்கடிக்கும் விதத்தில் இணைந்து செயல்பட்டனர்.

இதனால், பிரதமர் திரேசா மே எதிர்பார்த்தவாறு கட்சி அவருக்கு ஆதரவாக இருக்கவில்லை. இவர், கட்சியின் ஒரு பிரிவினரின் ஆதரவில் இருந்தமையால், அவரால் கட்சியை ஒருமித்து எடுத்துச்செல்ல முடியவில்லை. அவரது அரசு பெரும் நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தது. இந் நெருக்கடி அதிகரித்துச் சென்ற வேளையில், எதிர்க்கட்சியின் ஆதரவும் நாட்டில் வளர்ந்து சென்றது. தொழிற் கட்சியின் தலைவராக ஜெரமி ஹோபன் தெரிவுசெய்யப்பட்டதன் பின்னர், அக் கட்சியின் போக்கு மிகவும் கடுமையான இடதுசாரி அரசியலை நோக்கிச் சென்றது. நாட்டின் மிகவும் முக்கிய துறைகளான குடிநீர், போக்குவரத்து குறிப்பாக, புகையிரத போக்குவரத்து போன்றன தேச உடமையாக்கப்படும் என அறிவித்தனர். பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கு அறவிடப்படும் கல்விக் கட்டணம் நீக்கப்படும் எனவும் அறிவித்தனர். நாட்டின் அபிவிருத்தியை உறுதிசெய்யும் வகையில், அதற்கென தனியான வங்கியை உருவாக்கி, பிரதேச அபிவிருத்தியில் முதலீடு செய்யப்போவதாகவும் தெரிவித்தனர். இத்தகைய அடிப்படை மாற்றங்கள் இளம் சந்ததியினர் மத்தியில் உற்சாகத்தை வழங்கியதால், அவர்கள் அக் கட்சியில் அதிகளவில் இணைந்து, ஐரோப்பாவின் பலம்பொருந்திய, அதிக அங்கத்தவர்களைக் கொண்ட கட்சியாக தொழிற்கட்சி மாறியது.

தனது கட்சிக்குள் காணப்பட்ட பிளவுகளைத் தணிக்கும் பொருட்டும், தனது திட்டங்களுக்கென தனியான பாராளுமன்றப் பலத்தை அதிகரிக்கும் பொருட்டும் பிரதமர் திரேசா மே அம்மையார் திடீரென தேர்தலை அறிவித்தார். தமது கட்சிக்கும், தமக்கும் பலமான ஆதரவு இருப்பதாகக் கருதியும், ஜெரமி ஹோபன் பலவீனமான தொழிற்கட்சித் தலைவர் எனக் கருதியதாலும் திரேசா மே தேர்தலில் குதித்தார். ஆனால், அவர் எண்ணியதுபோல் தேர்தல் முடிவு அமையவில்லை. முன்னரைவிட அங்கத்தவர் தொகை குறைந்தது. தொழிற்கட்சியின் பலம் அதிகரித்தது. ஆனாலும், பிரதமர் அதிகளவு பாராளுமன்றப் பலத்தைப் பெற்றபோதிலும், செயல்படும் அளவுக்குப் பாராளுமன்றப் பலம் இல்லாமையால், அவர் வட அயர்லாந்தின் தீவிர வலதுசாரி ஜனநாயக யூனியன் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்தார். அக் கட்சியின் 10 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் தொகை, அரசாங்கத்தை நடத்தும் பலத்தை வழங்கியது.

இந் நிலையில், மக்களுக்கு வழங்கிய வாக்குறுதியின் பிரகாரம், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுவதற்கான ‘பிரமாணம் 50’ஐ செயல்படுத்தும் வகையில் பாராளுமன்ற வாக்கெடுப்புக்குச் சென்றார். இப் பிரமாணம் 50 என்பது, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் உறுப்பு நாடுகளில் எவையாவது அதிலிருந்து வெளியேற விரும்பினால் முறைப்படி விலகவேண்டும். அதன் பிரகாரம் விண்ணப்பிப்பதை பிரமாணம் 50 கூறுகிறது. பிரமாணம் 50 செயல்பாட்டிற்கு வந்ததும், விலகுவதற்கான ஒழுங்குமுறையை அப் பிரமாணம் கூறுகிறது. அதற்கமைய 2019ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 29ஆம் தேதி பிரித்தானியா விலகுவதற்கான இறுதித் தேதியாக அமைந்தது.

மிகவும் நெருக்கடிகளை எதிர்நோக்கிய பாராளுமன்றம், கால அட்டவணையை நிர்ணயிப்பதற்காக அவசர அவசரமாக சில வாக்கெடுப்புகளை நடத்த 2019 மார்ச் 27ஆம் தேதியை தீர்மானித்தது. அதன் பிரகாரம், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான எதிர்கால உறவுகள் எவ்வாறு அமையலாம்? என்பது குறித்த பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் அடையாள அபிப்பிராயங்களை அறிய விரும்பியது. இவ் வாக்கெடுப்பு பாராளுமன்றத்தில் காணப்படும் பிளவுகளை நன்கு உணர்த்தியது. உதாரணமாக, தொழிற்கட்சியினர் இரண்டாம் முறையாக, மீண்டும் மக்கள் வாக்கெடுப்புக்குச் செல்வதை முன்மொழிந்தனர். அந்த யோசனை 295க்கு 268 என்ற வாக்கு எண்ணிக்கையில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. ஒப்பந்தம் இல்லாமல் வெளியேறவேண்டும் என்ற முன்மொழிவு 400க்கு 160 என்ற எண்ணிக்கையில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. இம் முடிவு, வெளியேறும் ஒப்பந்தத்தின் அவசியத்தை உணர்த்தியதோடு, ஒப்பந்தம் இல்லாமல் வெளியேற முடியாது என்பதையும் தெரிவித்தது.

இதற்கிடையில், விலகுவதற்கான முன் மொழிவுகளை அதாவது, ஐரோப்பிய வரவு – செலவுத் திட்ட கொடுப்பனவுகள், சுங்க ஏற்பாடுகள், எல்லை நிர்ணயங்கள் என, பல பிரச்னைகளைப் பிரித்தானியாவும், ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் மிக விரைவாக முடிவுசெய்யவேண்டும். இதற்காக, தனியான குழு அமைக்கப்பட்டு, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் பேச்சுவார்த்தை தொடர்ந்து நடாத்தப்பட்டது. ஆனால், இப் பேச்சுவார்த்தைகள் எதிர்பார்த்தபடி முன்னேறவில்லை. ஏனெனில், கன்சர்வேட்டிவ் கட்சிக்குள்ளும், அயர்லாந்து அரசுடனும் பல பிரச்னைகள் எழுந்தன. உதாரணமாக, வட அயர்லாந்தில் நீண்ட காலமாக நிலவிவந்த பயங்கரவாத சம்பவங்கள் ‘பெரியவெள்ளி ஒப்பந்தம்’ என்ற ஏற்பாட்டின்மூலம் அமைதிக்கு வந்தன. இதனால், வட அயர்லாந்துக்கும், தென் அயர்லாந்திற்குமிடையே எவ்வித தடைகளுமற்ற போக்குவரத்து நிகழ்ந்தது. இது, இரு பகுதிகளிடையே பரஸ்பர பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு பெரு வாய்ப்பை அளித்தன. பிரித்தானியாவும், தென் அயர்லாந்தும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இருந்தமையால், பொருளாதார மற்றும் மக்கள் போக்குவரத்து, தடைகளின்றி செயல்பட்டது.
(தொடரும் )

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nazhikai International Tamil Newsmagazine
ISSN 1357-6933
Tel: 00 44 208 422 5699
Fax: 00 44 208 728 2334
Email: pannews@hotmail.co.uk
Editorial: editor@nazhikai.com / letters@nazhikai.com
Annual Subscription (12 issues):
UK £22.00
Europe £30.00
Canada $30.00
India Rs200.00
All Other Countries £35.00
Payable to Pannews Limited
Canada:
880 Ellesmere Road,
Suite 204, Toronto,
ON. M1P 2W6
Tel: 416 613 2770
Editor: S Mahalingasivam
Published by: Pannews Limited 123 Twyford Road Harrow Middx HA2 0SJ